Veri merkezlerinde daha yüksek kablo yoğunluğunu desteklemek amacıyla çok küçük form faktörlü (VSFF) dupleks fiber konnektörler yaygınlaşıyor. Bazı test cihazları bu yeni arayüzleri destekliyor; desteklemeyen cihazlar ise Tier 1 testi açısından bazı zorluklar ve önerilen 1-jumper referans yönteminden sapma gereksinimi ortaya çıkarıyor. Bu konnektörlere ve bunların test edilmesi için en iyi uygulamalara daha yakından bakalım.
CS ve SN Konnektörleri
Senko tarafından 2018'de tanıtılan CS dupleks fiber konnektörü, öncelikle bir QSFP-DD alıcı-verici modülüne iki CS konnektörünün sığması amacıyla tasarlanmıştır. Geleneksel LC konnektörlere kıyasla daha iyi ekleme kaybı ve geri dönüş kaybı performansı sunarken daha küçük bir kaplama alanına sahiptir. 1,25 mm ferrüle sahip CS konnektörü LC'den %40 daha küçüktür; iki fiber 7,85 mm'lik gövdede yalnızca 3,8 mm aralıkla yerleştirilirken LC'de bu aralık 13 mm'lik gövdede 6,25 mm'dir.
CS yeterince küçük değilmiş gibi Senko daha sonra SN dupleks fiber konnektörünü tanıttı. Bu konnektörde iki fiber dikey olarak yalnızca 3,1 mm aralıklıdır ve gövde genişliği 3,85 mm'dir. SN konnektörü LC'den %70 daha küçüktür; böylece bir QSFP-DD alıcı-verici modülüne dört konnektör sığdırılarak fan-out kablolarına veya kasetlere gerek kalmadan breakout uygulamaları desteklenebilir.
Hem CS hem de SN konnektörleri, ultra yüksek yoğunluklu patch ortamlarında kolay erişim için farklı uzunluklarda sunulan push-pull tırnaklarına sahiptir. Dikey istifleme için mandal nedeniyle alan gerektiren LC konnektörlerinin aksine, bu konnektörler yoğunluğu daha da artırmak için dikey olarak birbirine çok yakın yerleştirilebilir. Her iki konnektör de hızlı polarite tersine çevirmeyi destekler.
MDC Konnektörleri
SN ile rekabet etmek üzere US Conec, VSFF dupleks konnektörünün kendi versiyonu olan MDC'yi (Mini Duplex Connector) tanıttı. SN'den biraz daha küçük olan MDC de kanıtlanmış 1,25 mm ferrülü ve dikey konumlandırılmış fiberleri kullanır.
SN gibi MDC de push-pull tırnağına ve hızlı polarite tersine çevirme özelliğine sahiptir. Ancak MDC ve SN konnektörleri birbiriyle uyumlu değildir — birini diğerinin alıcı-verici arayüzüne veya patch panel portuna takmaya çalışmayın.
US Conec'e ait MDC dupleks konnektörleri SN konnektöründen biraz daha küçüktür.
VSFF Dupleks Konnektör Uygulamaları
CS konnektörleri öncelikle tek modlu coarse wavelength division multiplexing (CWDM) uygulamalarında dalga boyu yoğunluğunu optimize etmek için kullanılır. Bir QSFP-DD alıcı-vericisindeki tek bir LC dupleksi, 800 Gig'e ulaşmak için fiber başına 8 dalga boyu gerektirir ve bu da alıcı-verici maliyetlerini artırır. Buna karşılık, bir QSFP-DD alıcı-vericisindeki iki dupleks CS konnektörü (Twin CS olarak adlandırılır) fiber başına 4 dalga boyunu destekler ve aynı alan içinde alıcı-verici maliyetlerini önemli ölçüde azaltır.
İki VSFF CS dupleks konnektörü, dalga boyu sayısını ve maliyetleri azaltmak için bir QSFP-DD alıcı-vericisine sığar. Kaynak: Senko
SN ve MDC konnektörleri öncelikle bir switch portunun birden fazla düşük hızlı switch veya sunucuya bağlandığı breakout yapılandırmalarında kullanılır. Bir QSFP-DD alıcı-verici modülüne 4 VSFF SN veya MDC konnektörü sığdırılarak MPO-LC breakout kablolarına veya kasetlere ihtiyaç duymadan doğrudan 4x100 Gig uygulamaları desteklenebilir. Yapılandırılmış kablolama ortamlarında SN ve MDC konnektörleri, LC konnektörlerinin üç katı patch panel yoğunluğu sağlayarak rack alanının kullanımını optimize eder.
CS, SN ve MDC Konnektörleri Nasıl Test Edilir?
Senko ve US Conec, CS, SN ve MDC konnektörlerinin lisansını vermektedir; bu nedenle bunları kablo ve bağlantı üreticilerinin ürünlerinde görebilirsiniz. Bu konnektörler yeni olduğundan, ışık kaynağınızın ve güç ölçerinizin (LSPM) veya optik kayıp test setinizin (OLTS) CS, SN veya MDC arayüz portlarına sahip olmadığını da görebilirsiniz.
Tek port kullanarak tek tek fiberleri test eden Fluke Networks SimpliFiber™ Pro gibi bir LSPM, test edilen kalıcı bağlantının her iki tarafında CS, SN veya MDC'den LC'ye breakout kablosu gerektirir. Bu senaryoda her fiberin zayıflama açısından test edilmesi gerekir; dolayısıyla ışık kaynağı ve güç ölçer her iki uçta bir fiberden diğerine taşınmalıdır. Launch kablosunun LSPM'den ayrılması gerektiğinden, ikinci fibere bağlanmadan önce yeniden bir referans ölçümü yapılması gerektiğini unutmayın.
LSPM kullanılarak CS sonlandırmalı kablolamanın test edilmesi
Dupleks test için tasarlanan ve dupleks sistemler için önerilen test cihazı olan Fluke Networks CertiFiber™ Pro gibi bir OLTS kullanıyorsanız, MDC konnektörlerini test ederken breakout kablosuna ihtiyacınız yoktur. Bunun nedeni CertiFiber Pro'nun artık MDC VSFF adaptörleri ve test referans kablolarıyla (TRC) sunulması ve 1-jumper referansıyla test yapılabilmesidir. Bu videoda kendi ekibimizden Jim Davis, MDC VSFF konnektörüyle sonlandırılmış bir fiber bağlantısını CertiFiber Pro kullanarak 1-jumper referansıyla test etmektedir.
Fluke Networks CertiFiber™ Pro ile Bir MDC Konnektörü Nasıl Test Edilir
Ancak bir CS veya SN konnektörünü test etmeniz gerekiyorsa yine de breakout kablosuna ihtiyacınız vardır. Bu durumda breakout kablosunun her iki LC konnektörü de OLTS'ye bağlanır ve test cihazını hareket ettirme ihtiyacı ortadan kalkar. OLTS ile yalnızca iletim yönünde test yapmak gerektiğinden bu senaryoda yalnızca bir test ve bir referans ölçümü yeterlidir.
OLTS kullanılarak CS sonlandırmalı kablolamanın test edilmesi
Alışılmadık 3-jumper Yöntemi
CertiFiber Pro, mevcut MDC adaptörleri ve TRC'leri ile referans ayarlamada önerilen 1-jumper yöntemini desteklese de breakout kabloları kullanılarak CS veya SN konnektörleriyle sonlandırılmış kablolamanın test edilmesi hâlâ 3-jumper referans yöntemi gerektirir.
- İlk olarak, uç yüzey bağlantılarının durumunu doğrulamak için LC launch kabloları (TC1 ve TC2) ile bir referans ayarlayın.
- Ardından kabloları güç ölçerlerden (kaynak tarafından değil) ayırın, alım kablolarını (TC3 ve TC4) ekleyin, launch kablolarını LC adaptörü kullanarak alım kablolarına (TC1-TC4 ve TC2-TC3) bağlayın ve her çift için 0,25 dB'den düşük düşük kaybı doğrulamak üzere bir ölçüm yapın. Ardından referansı 0 dB'ye ayarlayın.
- Referans ayarlandıktan sonraki üçüncü adım, uygun bir 2 metrelik dupleks substitüsyon kablosunu yerleştirmektir. Bu substitüsyon kablosu bağlanmadan önce incelenmeli, temizlenmeli ve düşük kayıp açısından doğrulanmalıdır — yüksek kayıplı bir kablo, test edilen kablolamanın negatif kayıp (ör. gainer) gösteriyor gibi görünmesine neden olabilir. Substitüsyon kablosu bağlıyken referansı yeniden ayarlayabilirsiniz.
- Son olarak yedek kablosunu CS veya SN'den LC'ye breakout kablosuyla değiştirin ve CS veya SN konnektörünü test edilen kablolamaya bağlayın. Sonuçları ölçün. Ölçüm; fiber kaybı ile iki CS veya SN konnektörünün kaybını içerir ve referans kabloları ile LC konnektörlerinin kaybını çıkarır.